Odznaczenia:
- Medal im. Florence Nightingale 1965r.
- Odznaka ,,Za Wzorową Pracę w Służbie Zdrowia,,
- Medal 10 lecia Polski Ludowej
- Srebrny Krzyż Zasługi
- Złota Odznaka m.st. Warszawy
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Ukończona szkoła:
- I kurs Szkoły Pielęgniarstwa przy Szpitalu Starozakonnych w Warszawie
- Pełny kurs dwuletni
- Dyplom Pielęgniarski w 1925r.
- Stypendium Fundacji Rockefellera od 1928r.
Praca społeczna i zasługi:
Pierwszą pracę rozpoczęła jako siostra oddziałowa i jedyna pielęgniarka dyplomowana na oddziale okulistycznym w szpitalu żydowskim przy ul. Dworskiej w Warszawie. W 1927 r. została zaangażowana jako instruktorka do szkoły pielęgniarstwa. Po powrocie ze stypendium pracowała w szkole jako instruktorka pielęgniarstwa społecznego, walki z gruźlicą, opieki nad matką i dzieckiem, pielęgniarstwa przyszpitalnego, prowadząc zajęcia teoretyczne i praktyczne. Pionierka pielęgniarstwa społecznego w Polsce. Od 1938 r. wicedyrektorka Szkoły Pielęgniarstwa przy Szpitalu Starozakonnych, od 1939r. pełni funkcję dyrektorki. W czasie działań wojennych wraz z nieliczną grupą uczennic pielęgnowała chorych. Od listopada 1939 r. rozpoczęła naukę w szkole. Nauka odbywała się półlegalnie. Luba Blum – Bielicka zdołała znaleźć pomieszczenie dla szkoły na terenie dzielnicy żydowskiej. w 1942 r. rozpoczęły się normalne zajęcia w szkole i praktyki w szpitalu Bersonów i Baumanów. Od zagłady przy likwidacji getta personel i uczennice szkoły uratowały mundury pielęgniarskie. Uzyskano pozwolenie na otwarcie Domu Sióstr. W 1943 r. SS-mani przeprowadzili akcję eksterminacji na terenie szpitala, zabijając chorych i personel. Kilka ocalałych pielęgniarek wyprowadziło grupkę dzieci żydowskich na stronę aryjską. Luba Blum – Bielicka ukrywała się w górach Świętokrzyskich do 1944 r. Po wyzwoleniu została dyrektorem Domu Dziecka w Otwocku, następnie od 1949 r. prowadziła szkołę Pielęgniarstwa przy ul. Kasprzaka gdzie pełniła funkcję dyrektorki. Dążyła do unowocześniania i podnoszenia poziomu nauczania i wychowania. Kładła wielki nacisk na szkolenie praktyczne. Była członkiem Polskiego Stowarzyszenia Pielęgniarek Zawodowych, członkiem Komisji Pielęgniarstwa Społecznego, członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego, Komisji Historycznej, członkiem Komitetu Redakcyjnego miesięcznika „Pielęgniarka Polska”.
