Aleksandra Dąmbska 1902 – 1988

Wykształcenie:

  • Absolwentka Wydziału Filozofii Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie
  • Absolwentka WSP – Kurs VII – 1926

W latach 1926-1939 pracowała w poradni przeciwgruźliczej  Towarzystwa Walki z Gruźlicą we Lwowie. W sierpniu 1939 zmobilizowana do pociągu sanitarnego w charakterze st. pielęgniarki, opiekowała się rannymi żołnierzami przewożonymi z terenu Śląska do szpitali na trasie Kraków – Lwów. Od listopada 1939-1941 wraca do Poradni we Lwowie, gdzie do lutego 1945 działała z ramienia RGO. Zrzeszona w szeregach ZWZ i AK ukrywała byłych oficerów polskich, prowadziła centralny magazyn sanitarny dla oddziałów AK, dostarczała do więzienia żywność, bieliznę, grypsy. W lutym 1945 roku uciekła przed aresztowaniem przez NKWD (w tym czasie zmieniła nazwisko – Rudecka).

Po wojnie przez kilkanaście lat pracowała jako kierownik szkolenia pielęgniarek w Szkole Pielęgniarstwa w Gdańsku, następnie przez 20 lat w Krakowie w pielęgniarstwie parafialnym. Pod koniec swojego życia zorganizowała telefoniczną pomoc dla podopiecznych pozostających w domu.

Odznaczenia:

  • Srebrny Krzyz Zasługi (dwukrotnie)
  • Krzyz Armii Krajowej
  • Odznaka „Za wzorową pracę w służbie zdrowia”
  • Odznaka Honorowa PTP
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (którego nie przyjęła)

Źródło opracowania: „Pochylone nad człowiekiem”, Stowarzyszenie Redaktorów, Warszawa 1993, Tom II, s.388