Absolwentka Warszawskiej Szkoły Pielęgniarstwa kurs XXXII. W latach 1939-44 pracowała na stanowisku instrumentariuszki w Szpitalu Wolskim przy ul. Płockiej 26 w Warszawie, w okresie okupacji hitlerowskiej szkoliła drużyny sanitarne AK, podczas powstania warszawskiego 1 VIII – 20 X 1944 brała udział we wszystkich akcjach ratowania życia ludzkiego w Szptalu Wolskim, w tym jako jeniec niemiecki została zmuszona do pracy przez pięć tygodni w niemieckim punkcie sanitarnym. W październiku 1944 ewakuowana z grupą rannych i personelem szpitala do Pszczelina koło Brwinowa. W latach 1945-50 pracowała jako instrumentariuszka w Szpitalu Wolskim, równocześnie ukończyła studia medyczne, a następnie kolejno: do 1960 lekarz chirurg w tymże szpitalu (1953 uczestniczyła przez dziewięć miesięcy w organizowaniu z ramienia PCK szpitala polskiego w Korei podczas trwającej tam wojny), do 1962 kierownik bloku operacyjnego w Szpitalu Bielańskim, przy ul. Cegłowskiej w Warszawie, po czym lekarz chirurg w Instytucie Onkologii. Po przejściu na emeryturę w 1973 roku pracowała nadal w niepełnym wymiarze godzin w Pogotowiu Ratunkowym. Zaangażowana w prace społeczene Towarzystwa Lekarskiego i Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego. Członek Zarządu Koła Absolwentek WSP.

Pochylone nad człowiekiem, Stowarzyszenie Redaktorów, Warszawa 1993, Tom II, str. 467-468